بیماری نمایشگری
292 بازدید
موضوع: سایر

بسم الله الرحمن الرحیم

بیماری نمایشگری

از مصادیق بیماری روانی *نمایشگری* نمایش بدن زن، به نامحرمان است؛ رسول اکرم صلی الله علیه واله فرمودند: «تمام بدن زن، عورت محسوب می شود» و باید آن را پوشاند؛ چون برای مردان، تحریک کننده است. امیرمؤمنان (ع) در مورد گروهی از زنان که بدن نمایی کرده خود را به مردان نشان می دهند، می فرماید

یظهر فی آخر الزمان و اقتراب الساعة و هو شر الأزمنة، نسوة کاشفات عاریات متبرجات من الدین، داخلات فی الفتن، مائلات إلی الشهوات، مسرعات إلی اللذات، مستحلات للمحرمات، فی جهنم خالدات

در آخر الزمان و نزدیک آغاز برپایی قیامت-که بدترین عصرهاست-زنانی آرایش کرده و نمایشگر، بی دین، غوطه ور در فتنه ها، متمایل به شهوات و هواهای نفسانی، لذت پرست و حلال کننده ی حرام ها، همگی در جهنم جاویدان خواهند بود عورت نمایی از دیدگاه اسلامی، حرام و رفتار نابه هنجار تلقی شده است. پیامبر (ص) با اشاره به حرمت این رفتار می فرماید
لا ینظر الله إلی کاشف عورة
خداوند، به کسی که عورت نمایی می کند، با نظر رحمت نگاه نمی کند
نیز آن حضرت با توجه به جواز کشف عورت برای همسر می فرماید
...احفظ عورتک إلا من زوجتک...
عورت خود را باید بپوشانی و جز برای کسی که با تو ازدواج کرده است، آشکار ننمایی
امام صادق (ع) با اشاره به حرمت نمایشگری عورت برای دیگران، به اثر منفی آن در ابتلا به بیماری پرداخته و به شخصی-که از دردآلت، رنج می برد و از امام، علاجی را تقاضا کرده بود-، فرمود
إنک کشفت عورتک فی موضع من المواضع، فأعقبک الله هذا الوجع و لکن عوذه بالعوذة عوذ بها أمیرالمؤمنین أبا واثلة ثم لم تعد
تو، به این علت مبتلا به این بیماری و درد شده ای که در جایی که نباید کشف عورت می کردی، عورت خود را نشان دادی؛ لیکن به دعایی که امیرالمؤمنین (ع) به ابا واثله آموزش داد، پناه ببرد و هرگز دیگر نمایشگری عورت تکرار نشود
از مصادیق نمایشگری نمایش بدن زن، به نامحرمان است؛ زیرا رسول اکرم فرمود: «تمام بدن زن، عورت محسوب می شود» و باید آن را پوشاند؛ چون برای مردان، تحریک کننده است. 

---------------------------------------------------------------------------------------

نمایه عمومی این بیماری عبارت است از:

نمایشگری

میل شدید نمایش بدن در زنان و دختران و الت تناسلی در مردان یا پسران ، به بیگانه یا کسی که انتظار چنین اقدامی را از جانب بیمار ندارد، «نمایشگری» اطلاق می شود. این افراد، معمولاً در اماکن عمومی (مثل:کوچه، خیابان، پارک، سینما، کافه، رستوران، کنار دریا، استخر، اتوبوس، قطار، راه آهن و در برابر مدارس جنس مخالف) و یا اماکنی که در دید همسایگان و رهگذران است (مثل: حیاط منزل، باغ و اتاقی که از آن جا خیابان و یا خانه همسایه دیده می شود)، دست به این عمل می زنند، اعم از این که در برابر چنین مرد یا زن و خردسال یا بالغ باشد
منحرفان خودنمایی جنسی، افرادی مطیع و آرام اند، احساس بی کفایتی، حقارت و ناامنی در روابط شخصی شان می کنند و غالباً در خانواده های سختگیر و بدرفتار پرورش می یابند. عامل روان پویایی نمایشگری، اظهار مردانگی با نشان دادن آلت و مشاهده واکنش قربانی (ترس، حیرت یا تنفر) است. این افراد به طور ناخودآگاه، احساس آختگی و ناتوان جنسی می کنند. همسران مردهای نمایشگر، غالباً جانشین مادری می شوند که بیمار، ضمن دوران کودکی، وابستگی شدید به او داشته است. گاهی هم نیز خودنمایی جنسی، یکی از راه های ابراز «خصومت» است
عورت نما، نیازی تکانشی و غیر قابل مقاومت، به نشان دادن آلت خود دارد. وی این کار را همراه اضطراب، افسردگی و شرمی که در نتیجه ی آن احساس می کند، انجام می دهد. به نظر می رسد که اقدام به عورت نمایی یا همان خودنمایی جنسی، اغلب با احساسات ترس و بی قراری و برانگیختگی جنسی شروع می شود. وقتی این احساسات، بر فرد چیره شد، در پی رهایی از آن بر می آید
شخص مبتلا، میل عود کننده ای برای نمایش آلت تناسلی خود به دیگر افراد (تقریباً همیشه به جنس مخالف) دارد. فرد، تخیلات ناشی از این عمل، برانگیخته می شود. همچنین با این که او ممکن است این امیال را عملی کند، اما به ندرت سعی می کند با شخصی که نسبت به او نمایشگری داشته است، فعالیت جنسی انجام دهد. چنین شخصی می خواهد تا شوکی ایجاد کند و گاهی اوقات، خود را در یک حالت خاص و برای مدت کوتاهی، به همسایه ی خاصی نشان می دهد. این امیال، نوعاً زمانی تشدید می شوند که شخص، وقت آزاد
زیادی دارد یا تحت شرایط تنیدگی زا قرار گرفته است. این اختلال پیش از هجده سالگی شروع می شود 

اشخاصی که دچار این اختلال اند، غالباً در برخورد با جنس مخالف، ناپخته عمل می کنند و در روابط بین فردی، با مشکل روبه رو می شوند. بیش از نیمی از آنها با این که ازدواج می کنند، اما روابط جنسی شان با همسر یا شریک زندگی معمولاً رضایت بخش نیست. بسیاری از آنها به عنوان مثال در مردان نیز در مورد مردانگی خود تردید دارند و یا می ترسند .